Gerard Spong steunt al-yaqeen
.
.
Gerard Spong steunt al-yaqeen dat probeert om de cartoon van Lars Vilks te verwijderen die dagblad De Pers (net als Elsevier en GeenStijl) herplaatste om de zelfcensuur van het Algemeen Dagblad te hekelen:
‘Dit is typisch een voorbeeld van het nodeloos kwetsen van mensen. De vrijheid van meningsuiting is hier niet voor bedoeld. Het afbeelden van de Profeet Mohammed in dergelijke gedaantes kan gezien worden als een strafbaar feit’.
.
.
20 March 2010 at 16:58
Toch best vreemd dat al-yaqeen de hulp inroept van iemand die er geen geheim van maakt dat hij het bed ook met mannen deelt. Die domme Spong laat zich gebruiken, hij gaat als eerste ondersteboven van een flat af als die Jneid de macht krijgt.
20 March 2010 at 18:36
Laat de rechter uitmaken wat het verschil is tussen kwetsen en nodeloos kwetsen. De door Spong gedane toevoeging nodeloos lijkt me overigens tamelijk nodeloos.
Het lijkt me lastig om aan te tonen dat het afbeelden van een heilig figuur een strafbaar feit is.
Wat is het beledigende, zeg aanstootgevende feit van een tekening met de voorstelling van een persoon die optreedt in de heilige tekst of de ontstaangeschiedenis van een religie? Gemaakt door een kunstenaar die zelf geen aanhanger is van de betreffende religie en de religie als een interessante cultuurverschijning benadert.
De Belgische kunstenaar Magritte maakte ooit de afbeelding van een pijp met de tekst ‘Ceci n’est pas une pipe’. Dit is geen pijp. Nee, het is geen pijp, maar een afbeelding van een pijp. Het is een driedimensioneel voorwerp in een tweedimensioneel vlak. Zo kan de tekening van Mohammed nooit Mohammed zijn. Het is nooit meer dan een afbeelding ervan. Een verre omcirkeling, een benadering.
Mohammed is een afbeelding van een persoon die zelf nooit getekend is, maar als cultuuruiting -door een kunstenaar- vele jaren later is vormgegeven. Zo ontstaat er een afbeelding die is losgezongen van de werkelijkheid en van buitenaf gestapeld wordt op de interne logica van die religie. Zonder deze te kunnen vervangen.
De tekening is gemaakt voor ons collectieve geheugen, onze verwachtingen, onze behoefte aan kunst, ons godsbeeld, onze behoefte aan religieus gevoel en onze behoefte aan commentaar op de samenleving.
De getekende afbeelding is dus een door mensen achteraf gemaakte weergave. Een benadering van hoe die persoon in werkelijkheid in de heilige tekst voorgesteld werd.
Je kunt stellen, hoe sterker een godsgeloof, hoe minder de aanhangers van de desbetreffende religie zich af laten leiden door uiterlijkheden. Anders gezegd, een sterk geloof zit binnenin en is onaantastbaar. Een sterk geloof kent de luxe om terughoudend te zijn en om te gaan met kritiek.
Het is aan de rechter om te oordelen of de claim van Spong, namelijk dat de tekening van Mohammed nodeloos kwetsend is, standhoudt. Ik betwijfel het en acht deze vorm van religiekritiek volledig passend binnen de rechtsstaat.
De claim van Spong kan overigens opgevat worden als een belediging voor moslims die de zingeving van hun geloof voorop stellen. Zij hebben Spong hierbij immers niet nodig. Spong onderstreept het optreden van de sociaal-politieke islam en begeeft zich hiermee in de politieke arena.
Da’s transaparant als het ontdaan wordt van zijn hogere pretenties. Ik vermoed dat de rechter dit doorziet. Ook daarom lijkt de actie van Spong tamelijk nodeloos.
20 March 2010 at 22:28
ze zullen spong wel goed betalen geen geld geen liefde,
gerard zal weinig werk hebben ,homos zijn zelden krimineel, aan marokaanse jongens kan
je genoeg verdienen er zijn er te veel crimineel