Applaus terug in de bioscoop
.
.
Het was voor mij eigenlijk een verloren gewaand fenomeen. Maar gisteravond maakte ik voor de tweede keer in korte tijd iets mee dat een jaar of dertig geleden nog vrij normaal was: applaus na afloop van een film. Waar ik de lange zit bij Inglourious Basterds als redelijk saai ervoer reageerden veel andere bezoekers erg enthousiast.
Mijn waardering voor La Siciliana ribelle was echter net zo groot als bij het overige publiek. De film is gebaseerd op het levensverhaal van Rita Atria. Op een beklemmende wijze wordt getoond hoe dit jonge meisje uit boosheid vanwege de moord door de maffia op haar familieleden tegen haar eigen clan getuigt en daarmee haar leven opgeeft.
Het ingetogen applaus na afloop was eigenlijk voor Rita Atria.
.
.
29 October 2009 at 11:19
De enige film, waarbij ik (lang geleden) applaus heb meegemaakt, was “Z” (http://www.allmovie.com/work/z-56098).
29 October 2009 at 19:41
Zo enthousiast was ik niet over La Siciliana ribelle. De zaal waarin ik zat deed het zonder applaus. Titels met goede bedoelingen en een humaan thema leveren vaak geen goeie film op, hoewel in the flow van het moment een oordeel meestal overspoeld wordt. In dat opzicht is Inglourious Basterds het diapositief. Maar weer op een andere manier salonfahig.
Kortom, liever een redelijke a-modieuze film dan een behaagzuchtige film. Willem, voor je standpunt valt trouwens ook veel te zeggen. Daarom blijft een discussie over de waardering van films zo aardig.