.

.

Ergens eind jaren ’80, begin jaren ’90 van de vorige eeuw.

Een jonge student loopt van zijn sociëteit over de Marnixstraat richting het Leidseplein. Op de stoep voor de artiesteningang van de stadsschouwburg staat een groepje mensen. Ze roken en drinken champagne. Juist op het moment dat de student passeert stapt een man uit het groepje naar voren en blokkeert pontificaal de doorgang.

Met priemende ogen kijkt hij de student aan en vraagt: ‘Zo, mooie jongen, drink jij een glaasje champagne mee ?’, terwijl hij een glas aanreikt.

De student is totaal overdonderd door het charisma van de man, weet zich geen houding te geven, en stottert: ‘Uh, sorry, maar ik, uh, moet de tram halen’. Met een bonkend hart loopt hij haastig door. In zijn hoofd galmt het Dat was Ramses Shaffy !, dat was Ramses Shaffy !, dat was Ramses Shaffy !

Nu vraagt de student van toen zich af of zijn leven er anders uit had gezien als hij die avond het glas champagne van Ramses Shaffy wel had durven aannemen.

Natuurlijk niet.

Maar hij zou wel een mooie anekdote hebben gehad.

.

.